Vorig jaar wilde ik mijn boekje ‘Schipperen is levenskunst. Persoonlijk leiderschap in roerige tijden’ heel graag op tijd voor Moederdag uitbrengen, juist omdat het vrouwen die zoveel tegelijk moeten doen goede handvatten biedt. Niet dat die drukke vrouwen dan ook per definitie moeders zijn, maar veel ervan zijn dat wel. Helaas lukte dat net niet, het werd begin juni 2020. Dus we gaan gewoon voor de herkansing, met de 4e druk 🙂

Nog steeds krijg ik reacties van lezers. Afgelopen maand meldden zich weer twee vrouwen, een veertiger en een vijftiger, met een coachingsvraag. En kreeg ik een superleuke mail van een medisch specialist die een aantal lessen uit het boekje getrokken had voor zowel werk- als gezinsleven; ik deel (met toestemming) graag het bericht ter inspiratie:

Les 1 – Nee zeggen ter wille van een ‘bigger yes’
Op mijn werk heb ik veel mogelijkheden om projecten te starten en aan te jagen. Soms zijn er echter zo veel leuke dingen dat het niet meer leuk is. Het is daarom belangrijk om soms pijnijke keuzes te durven maken. Wat mij hielp was de uitspraak dat je nee kan zeggen terwille van een “bigger yes”. Vanuit die gedachte kun je erkennen dat projecten waar je nee tegen zegt nog steeds waardevol zijn, maar dat de projecten waar je voor gaat een overstijgende waarde hebben en beter in het grotere plaatje passen.

Les 2 – Fuck-it-list
Het idee van een “fuck-it-list” sprak me erg aan: soms moet je echt afscheid nemen van dingen die veel energie kosten. Zo hebben we in ons drukke gezin met jonge kinderen altijd zelf het huishouden samen gedaan. Maar eigenlijk is de combi van ons gezinsleven, klinisch werk, allerlei projecten, mijn promotieonderzoek en huishouden te veel en gaat dat ten koste van de toch al spaarzame nachtrust. Kortom, tijd om het schoonmaken van ons huis op de fuckit-list te zetten. Het is tijd voor een hulp in huis!

Les 3 – Met hulp vragen, help je een ander ook!
Als hard werken en je verantwoordelijk voelen in je systeem zitten, neem je veel op je schouders en zul je anderen niet snel om hulp vragen. Een totaal nieuw inzicht dat ik kreeg uit  “Schipperen is levenskunst”, is dat je door hulp te vragen anderen de kans geeft om van betekenis te zijn – een echte eyeopener! Ik heb dit nu een aantal keer op mijn werk gedaan en merkte meteen dat mensen het inderdaad fijn vinden – en het helpt om meer teamgevoel te krijgen. Bovendien wordt de werklast meer verdeeld, wat goed is voor ieders persoonlijke effectiviteit.

Les 4 – Het leven met een missie is een leven uit balans. Maar dat is het waard – boem!
Met mijn werk heb ik een duidelijke missie: de zorg voor patiënten zo optimaal mogelijk te laten verlopen en zo de beste kans op goede overleving te geven. Ik voel dagelijks dat het belangrijk is en commiteer me daar 100% aan. Dat heeft soms ook als gevolg dat er spanning ontstaat met andere taken die minder belangrijk zijn voor mij, maar wel van belang voor anderen. Ook de bekende privé-werkbalans is een mij vertrouwd thema. Toen las ik de volgende quote in “Schipperen is levenskunst”: “There is no such thing as work-life balance. Everything worth fighting for unbalances your life.” – Alain de Botton. Dat was het. Het leven met een missie is een leven uit balans. Maar dat is het waard. Boem.

Tot zover de mail met lessen uit het boekje.
Ook op zoek naar de kunst van het schipperen? Hier vind je informatie over het boekje, te koop via je boekhandel voor 15 euro. De opbrengst gaat naar een  project van Edukans in Afrika, gericht op het ontwikkelen van leiderschapskwaliteiten van meisjes en vrouwen. Past goed bij Moederdag, nietwaar?