De 6e druk van mijn boekje, zo fijn dat het iets betekent voor lezers! Reviews vind je zowel bij YouBeDo als bij bol.com, en in een tijdschrift voor integrale gezondheid stond deze recensie met daarin de mooie zin “Kramer praat je gemoedelijk op weg en loodst je langs concrete levensvragen en prikkelende inspiratiebronnen”. Bestel je het rechtstreeks bij mij, dan gaat er voor elk boekje 5 euro naar een project van Edukans voor het bevorderen van leiderschapskwaliteiten bij meisjes en vrouwen.

Dé verrassing van het uitbrengen van mijn boekje is niet alleen dat het zo veel gelezen zou worden, maar ook dat er opeens coachingsvragen van lezers kwamen. Zoals deze: een privébericht op LinkedIn van Lonneke, een midveertiger.

12 jaar geleden leerden we elkaar kennen bij een leergang voor managers die ik begeleidde. Ik herinnerde me haar nog goed: een bevlogen professional met zeer uitgesproken meningen, met wie het stevig sparren was. Nu had ze het gevoel vast te lopen, kwam mijn boekje tegen en vroeg om support. Zo gezegd, zo gedaan en na het afronden van de coaching schreef ze me na afloop dit (dat ik met haar toestemming deel):

“Shit, noemden ze dit nou een midlifecrisis? Het voelde in ieder geval als een hevige storm. Hoge golven, waardoor ik geen overzicht meer had. Golven die te sterk waren om tegenin te varen. Ik stond niet meer aan het roer om te bepalen waar ik heen wilde navigeren. ‘Schipperen is levenskunst’ las ik op de kaft van het boekje. Dat kun je wel zeggen, dacht ik.
Hoe lekker zou het zijn om weer rust te voelen in mijzelf, om meer regie te krijgen op mijn loopbaan. Ik vroeg Marret of ze me wilde coachen. Ik kende haar van een ontwikkeltraject jaren geleden en herinnerde haar als een betrokken, intelligente vrouw. Iemand die geen genoegen zou nemen met een mooi geformuleerd antwoord. Ik wist zeker dat ze me aan het denken zou zetten en me zou kunnen helpen.

Nu, een aantal maanden verder vind ik het bijna jammer dat onze samenwerking is afgerond. Marret leerde me een beter inzicht in mijn talenten, die elkaar soms in de weg zitten. Om die te omarmen en meer te durven laten zien, want “planten hebben ook licht nodig om tot bloei te kunnen komen”.
We spraken over beter onderscheid aanbrengen tussen doelen en middelen. Over scherpzinnig zijn maar wel te blijven verbinden. Over hoe mijn groei te verankeren. Ik heb ontdekt waar mijn ontwikkelruimte zit en welke richting ik op wil.

Ieder gesprek zette me aan het denken en bracht meteen verandering. Het was verrassend om te zien hoe snel dat ging. Binnenkort ga ik aan de slag in een nieuwe, uitdagende functie en zie de toekomst vol zelfvertrouwen tegemoet.

Lieve Marret, mijn dank is groot. En hoewel het mijn coachingstraject was, voelde het meer als een gelijkwaardige samenwerking. Samen onderzoeken, puzzelen en sparren. En als de wind op zee een keer toeneemt, weet ik je gewoon weer te vinden!”

Lonneke op der Heijde, programmacoördinator Overgang naar volwassenheid bij Levvel, specialisten voor jeugd en gezin.